De Studenten Beweging van NUL werkt samen met studenten en docenten van pedagogiek, pedagogische wetenschappen, social work en psychologie aan één duidelijke belofte voor de toekomst: geen kind mag de dupe worden van misverstanden of gebrekkige samenwerking tussen professionals.
Na een half jaar voorbereiding met studenten van de HAN, de Radboud Universiteit en diverse onderwijsinstellingen in het hele land, startten we op 13 november 2025 een bijzonder experiment: “0 kinderen die schade ondervinden doordat wij elkaar niet begrijpen of niet goed samenwerken.”
Het experiment
Alles begon met een bevlogen gesprek tijdens een avond van de Studenten Beweging van NUL. Oscar vroeg zich hardop af waarom hij tijdens zijn opleiding Pedagogiek niets leerde over de Verklarende Analyse, terwijl iedereen benadrukt hoe belangrijk dit is. Lisa gaf aan dat dit in haar studie Pedagogische Wetenschappen uitgebreid werd behandeld, maar dat samenwerking met andere professionals nauwelijks aan bod kwam.
“Als wij elkaar niet begrijpen of niet goed samenwerken, dan is dit toch schadelijk voor kinderen en gezinnen?!”Hierop besloot de Studenten Beweging van NUL het experiment “Geen Kind de Dupe!” te organiseren. Met 60 studenten en docenten van HBO-, WO- en MBO-opleidingen startten we een onderzoek om tijdens de studie al te investeren in interdisciplinaire samenwerking, een open grondhouding en het benutten van elkaars kennis.
Ambitieuze Jeugdhulp
Samen met gastsprekers Bram Orobio de Castro en Hilde Tempel van de Beweging van 0 gingen we in gesprek over ambitieuze jeugdhulp en de rol van opleidingen daarin. Studenten stelden vragen zoals: “Wat gebeurt er als professionals het oneens zijn over wat goed is voor een kind?”
Klavertje vier: samenwerking tijdens de opleiding
De bijeenkomst draaide om één kernvraag:
“Hoe kunnen we de samenwerking tussen aankomend professionals al tijdens de opleiding verbeteren?” Om dit te onderzoeken gingen de deelnemers in groepjes aan de slag met een klavertje vier:
Wat is schadelijk en wat is fijn?
Studenten benoemden communicatieproblemen als schadelijk: niet luisteren, te snel conclusies trekken, praten over het gezin zonder hen te betrekken. Ook gebrekkige communicatie tussen professionals zorgt voor verwarring en slechte taakalliantie. Positieve aspecten zijn onder andere: zelfreflectie, oprechte nieuwsgierigheid, goed luisteren en vroegtijdige praktijkervaring via stages.
Wat zou een ambitieus streven zijn?
Een belangrijke ambitie is betere samenwerking tussen opleidingen, professionals en ervaringsdeskundigen. Ook intervisie onder studenten en meer mogelijkheden om buiten de opleiding ervaring op te doen, werden genoemd als belangrijk.
Aan welke knoppen kunnen we draaien?
Studenten bedachten concrete acties: opleidingen wakker schudden door contact te zoeken met beslissers, vaker samenkomen, praktijkervaring uitwisselen tussen HBO- en WO-studenten en docenten, en samen reflecteren op hoe verder te gaan.
Waar ben je nieuwsgierig naar?
Er kwamen zowel inhoudelijke als praktische vragen naar voren:
“Hoe voorkomen we samen uithuisplaatsingen?”
“Is samenwerking tussen opleidingen haalbaar?”
“Kunnen we communicatielessen krijgen?”
“Wat kunnen we op korte termijn al doen?”
Opbrengst en vervolg
De open vragen, ambitie en lef leverden concrete resultaten op:
- Er ontstaat verbinding tussen HBO-, MBO- en WO-opleidingen.
- Studenten herkennen frustraties als er onbegrip is over elkaars expertise, maar zien ook waar aanvulling en versterking mogelijk is.
- Als eerste concrete actie organiseert Ron Scholte, opleidingsdirecteur van de Radboud Universiteit, samen met BOEG en de Studenten Beweging van 0 een vervolgbijeenkomst om opleidingen beter op elkaar af te stemmen en samenwerking te onderzoeken.
Aan het einde van de bijeenkomst gingen we naar huis met veel vragen, maar vooral met hoop en energie voor verandering. De Studenten Beweging van NUL blijft zich inzetten omdat we ervan overtuigd zijn dat het anders kan, als we al tijdens de opleiding goed samenwerken.